Metoda identyfikacji podmiotów przywódczych rozwoju turystyki w regionach [publikacja]

Piotr Zmyślony

Ze wstępu: Jednym z największych wyzwań rozwojowych działalności turystycznej w regionie jest sposób jej organizacji. Ze względu na różnorodność potrzeb zgłaszanych przez turystów (zarówno tych związanych z motywem podróży, jak i wynikających z podjęcia aktywności turystycznej, stanowiących przeniesienie w przestrzeni popytu zgłaszanego w miejscu stałego zamieszkania ) w proces ich zaspokajania zaangażowanych jest bezpośrednio lub pośrednio wiele podmiotów, reprezentujących sektor prywatny, publiczny i non-profit. Podaż turystyczna w regionie budowana jest na zasadzie klastrowej. Każdy z podmiotów, specjalizując się w określonej działalności w sferze realnej lub regulacyjnej, dokłada swoją „cegiełkę” do tworzenia ogólnej satysfakcji turysty z pobytu w regionie. Satysfakcja turysty rodzi się na drodze sekwencyjnie pojawiających się doznań (doświadczeń), które można razem nazwać – analogicznie do łańcucha produkcyjnego w przedsiębiorstwach produkcyjnych – turystycznym łańcuchem wartości . Indywidualne, o najwyższej nawet jakości, ale nieskoordynowane działania podmiotów sprawiają, że potencjał turystyczny nie jest dostatecznie wykorzystywany. Potrzeba tworzenia zintegrowanego produktu turystycznego jest zatem przyczyną tworzenia w regionie struktur partnerskich, szeroko omówionych w kolejnym rozdziale. 

Ze względu na lokalny charakter działalności turystycznej właśnie na szczeblu regionu uwidacznia się najsilniej to, że turystyka jest naturalnie „skazana” na partnerstwo. Problem polega na tym, że świadomość współzależności i związana z nią potrzeba współdziałania nie jest równa dla wszystkich podmiotów w regionie. Tworzenie i podtrzymywanie struktur partnerskich jest procesem skomplikowanym i długotrwałym, a wiele z nich okazuje się bardzo kruchych. Wspólne cele działania są zatem trudne do sformułowania, a ich wdrożenie wymaga wysokiego stopnia zorganizowania i zaangażowania w warunkach niskiego stopnia strukturalizacji, niejednoznaczności ról podmiotów, niskiego poziomu rutynowości decyzji oraz różnorodności zasobów pochodzących z wielu źródeł.

Tworzenie zintegrowanego produktu turystycznego regionu wymaga zatem wyodrębnienia najsilniejszych i najbardziej aktywnych podmiotów, które, mając świadomość braku alternatywnego działania, są w stanie podjąć wyzwanie aktywizacji i koordynacji pozostałych partnerów dla realizacji wspólnie uzgodnionych celów . Działalność podmiotu przywódczego jest warunkiem koniecznym rozwoju turystyki w regionie. Ważne jest zatem jak najwcześniejsze jego zidentyfikowanie, z uwagi jednak na brak stanowiskowego charakteru, stopniowy sposób wyłaniania oraz różnorodność form, stwierdzenie, które podmioty posiadają wystarczające predyspozycje do pełnienia funkcji przywódczych, jest trudne i skomplikowane. Głównym celem rozważań zaprezentowanych w niniejszym opracowaniu jest zatem zaproponowanie metody identyfikacji i oceny turystycznych podmiotów przywódczych oraz zaprezentowanie przykładu wykorzystania tej metody w jednym z polskich regionów.

Zmyślony P. (2008). Metoda identyfikacji podmiotów przywódczych rozwoju turystyki w regionach, w: Społeczne i ekonomiczne uwarunkowania rozwoju turystyki w regionie, K. Dzieńdziura, P. Zmyślony (red.), Wydawnictwo PWSZ w Sulechowie, 69-87 [PDF].

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s