MiASTA I TURYSTYKA, SEMINARIUM MIEJSKIE

Zachowania nabywcze i opinie gości hostelowych w Poznaniu

Agata Galant, Mateusz Kaszubski, Agnieszka Nowacka, Katarzyna Nowakowska, Dominik Przybylski, Agnieszka Sobkowska | maj 2009

Spośród gości poznańskich hosteli najliczniejszą grupę, bo ponad połowę stanowiły osoby w wieku 20-25 lat. Blisko połowa (46%) ankietowanych gościła w mieście po raz pierwszy (odsetek ten wśród gości zagranicznych wyniósł 79%). Największy odsetek respondentów (25%) przybył w celu zwiedzania, wypoczynku i rekreacji, a 25% respondentów wskazało motyw służbowy jako główną przyczynę wizyty w mieście.

Dla przyjezdnych krajowych Poznań znacznie częściej jest miejscem docelowym podróży (83%) aniżeli w przypadku gości zagranicznych (58%). Najwięcej gości hosteli odwiedziło Poznań wraz z grupą znajomych (41%). Większość respondentów (42%) przyjechała do Poznania na 2-3 dni robocze, 23% gości hostelowych spędziło w nim weekend, natomiast 15% z nich przybyło do miasta na jeden nocleg.

Najpopularniejszą formą aktywności turystycznej nocujących w poznańskich hostelach jest zwiedzanie miasta. W ten sposób swój czas wolny spędzało prawie 60% turystów. Ponad połowa odwiedzających deklarowała, że spacerowała bądź miała zamiar spacerować jego ulicami (54%), chodziła do restauracji czy kawiarni (54%) i brała udział w nocnym życiu Poznania (51%). Najczęściej odwiedzanymi miejscami w Poznaniu przez gości hostelowych są Stary Rynek (76% gości krajowych oraz 90% gości zagranicznych) oraz centrum handlowe Stary Browar (odpowiednio 53% i 37%).

Respondenci poproszeni o ocenę poszczególnych elementów oferty turystycznej Poznania najwyżej ocenili sklepy (4,07, przy czym ocena 5 była oceną maksymalną), bary i puby (4,04) oraz nocne życie i rozrywkę (4,02). Atmosfera miasta została oceniona średnio na poziomie 3,97. Zabytki i inne atrakcje zostały przez turystów bardziej docenione (3,95) niż imprezy kulturalne (3,78) oraz muzea i galerie (3,65). Wiele zastrzeżeń wśród badanych budziły publiczne toalety, które uzyskały najniższą ocenę 2,94.

Goście hostelowi postrzegają Poznań jako miasto jako: ani zbyt nowoczesne, ani zbyt tradycyjne (41%); raczej ciekawe (46%); przyjazne turystom (44%); ani zbyt drogie, ani zbyt tanie (42%); raczej rozrywkowe (40%); bardzo ładne (29%) i raczej ładne (42%); oraz ani zbyt biznesowe, ani zbyt kulturalne (52%).

Średnia ocena atrakcyjności turystycznej Poznania wyniosła 7,09 na 10-stopniowej skali. Oceny wystawione przez Polaków i przez obcokrajowców nieznacznie się różnią, przy czym ocena wystawiona przez Polaków jest wyższa (7,14) od oceny wystawionej przez obcokrajowców (7,02).

Ponad trzy czwarte ankietowanych (78%) stwierdziła, że jest zadowolona z pobytu, w tym bardzo zadowolonych było 32% badanych. Warto podkreślić, że jedynie 7% badanych udzieliło odpowiedzi negatywnej.

Aż 80% respondentów ma zamiar odwiedzić Poznań ponownie, z czego połowa zrobi to na pewno. Aż 89% respondentów odpowiedziało pozytywnie na pytanie, czy poleciliby przyjazd do Poznania znajomym i/lub rodzinie. Jedynie 7% udzieliło odpowiedzi przeciwnej.

Populacja badana: 502 osoby. Czas badania: 1 stycznia-31 marca 2009.

Zobacz: Dziennik Turystyczny.

Źródło: Badanie popytu turystycznego gości obiektów hostelowych w Poznaniu, autorzy: Agata Galant, Mateusz Kaszubski, Agnieszka Nowacka, Katarzyna Nowakowska, Dominik Przybylski, Agnieszka Sobkowska. Seminarium dyplomowe Rozwój turystyki w mieście na przykładzie Poznania i innych miast Polski – aspekty taktyczne i strategiczne, promotor: dr Piotr Zmyślony

Zwykły wpis
MiASTA I TURYSTYKA, SEMINARIUM MIEJSKIE

Poznań w opinii turystów zorganizowanych korzystających z usługi przewodnickiej

Anna Hucz, Marta Karczewska, Jagoda Miśko, Piotr Patelka, Agata Pyrszel, Magdalena Rogóż | maj 2009

Aż 71% zwiedzajacych Poznań w grupach zorganizowanych korzystających z usług przewodników to osoby, które odwiedziły miasto po raz pierwszy (90% podróżnych z zagranicy oraz 39% podróżnych krajowych). 64% zwiedzających to cudzoziemcy, 36% to Polacy. Najwięcej cudzoziemców pochodziło z Niemiec (18%), Hiszpanii (14%), Stanów Zjednoczonych (13%), Francji (10%) i Holandii (10%). Najwięcej respondentów krajowych przyjechało z województwa wielkopolskiego (32%) i zachodniopomorskiego (29%).

Ogólna atrakcyjność turystyczna Poznania w opinii zwiedzających Poznań w grupach zorganizowanych korzystających z usług przewodników, została oceniona bardzo wysoko – średnia ocena wyniosła 7,86 w dziesięciopunktowej skali. W przypadku odwiedzających z Polski średnia ocena wyniosła 7,49, a podróżni z zagranicy ocenili atrakcyjność stolicy Wielkopolski średnio na ocenę 8,09.

Polacy bardziej są skłonni uznać Poznań za miasto nowoczesne, natomiast turyści zagraniczni postrzegają je jako bardziej tradycyjne. Zdecydowana większość respondentów ocenia Poznań jako miasto ciekawe lub bardzo ciekawe (70%). Bardzo pozytywnie Poznań jest oceniany w kategorii nastawienia do turystów. Ponad dwie trzecie ankietowanych (69%) uznała go jako przyjazny, w tym ponad 35% uznała, że miasto jest bardzo przyjazne turystom, a około 34% uznało go za przyjazne. Obcokrajowcy byli bardziej skłonni uznać Poznań za miasto drogie (łącznie 47%), natomiast Polacy nie podzielali tej opinii (tylko 16% łącznych wskazań). Zarówno polscy jak i zagraniczni goście uznali Poznań za miasto rozrywkowe. Ponad połowa odwiedzających Poznań w badanym okresie uznała to miejsce recepcji jako ładne, 42% określiło je jako bardzo ładne, a 31% jako ładne. W końcu wizerunek Poznania jest bardziej kulturowy niż biznesowy wśród ogółu respondentów.

Na pytanie „Czy polecisz przyjazd do Poznania znajomym/rodzinie?” aż 93% respondentów odpowiedziało pozytywnie. W pytaniu o zamiar ponownych odwiedzin Poznania łącznie 56% respondentów zdecydowało, że powróci do miasta.

Badania pełne, grupa badana: 324 osoby.

Zobacz: Dziennik Turystyczny.

Źródło: Badanie ankietowe grup zorganizowanych zwiedzających Poznań korzystających z usługi przewodnickiej. Autorzy: Anna Hucz, Marta Karczewska, Jagoda Miśko, Piotr Patelka, Agata Pyrszel, Magdalena Rogóż. Seminarium dyplomowe Rozwój turystyki w mieście na przykładzie Poznania i innych miast Polski – aspekty taktyczne i strategiczne, promotor: dr Piotr Zmyślony

Zwykły wpis
PUBLIKACJE

Leadership activities of tourist entrepreneurs as a form of their entrepreneurship in a tourist destination [publication]

Piotr Zmyślony

Abstract: Complexity of demand, and complementarity and fragmentation of supply in tourism lead to cooperation and partnership of various stakeholders in a tourist destination in order to pool resources and develop the destination’s tourism product. The most active stakeholders initiating cooperation and partnership relations are perceived as tourism development leaders. In the article the tourism entrepreneurs’ propensity to integrate and to assume the lead roles are highlighted as a manifestation of their entrepreneurial abilities characteristic of this particular economic specialisation.

Keywords: entrepreneurship, tourism entreprenaurs, destination leadership, cooperation, tourism partnerships.

Zmyślony P. (2008). Leadership activities of tourist entrepreneurs as a form of their entrepreneurship in a tourist destination, in: Entrepreneurship and quality in tourism in light of Polish and international research, ZN AE w Poznaniu nr 99, 99-112 [PDF].

Zwykły wpis
PUBLIKACJE

Metoda identyfikacji podmiotów przywódczych rozwoju turystyki w regionach [publikacja]

Piotr Zmyślony

Ze wstępu: Jednym z największych wyzwań rozwojowych działalności turystycznej w regionie jest sposób jej organizacji. Ze względu na różnorodność potrzeb zgłaszanych przez turystów (zarówno tych związanych z motywem podróży, jak i wynikających z podjęcia aktywności turystycznej, stanowiących przeniesienie w przestrzeni popytu zgłaszanego w miejscu stałego zamieszkania ) w proces ich zaspokajania zaangażowanych jest bezpośrednio lub pośrednio wiele podmiotów, reprezentujących sektor prywatny, publiczny i non-profit. Podaż turystyczna w regionie budowana jest na zasadzie klastrowej. Każdy z podmiotów, specjalizując się w określonej działalności w sferze realnej lub regulacyjnej, dokłada swoją „cegiełkę” do tworzenia ogólnej satysfakcji turysty z pobytu w regionie. Satysfakcja turysty rodzi się na drodze sekwencyjnie pojawiających się doznań (doświadczeń), które można razem nazwać – analogicznie do łańcucha produkcyjnego w przedsiębiorstwach produkcyjnych – turystycznym łańcuchem wartości . Indywidualne, o najwyższej nawet jakości, ale nieskoordynowane działania podmiotów sprawiają, że potencjał turystyczny nie jest dostatecznie wykorzystywany. Potrzeba tworzenia zintegrowanego produktu turystycznego jest zatem przyczyną tworzenia w regionie struktur partnerskich, szeroko omówionych w kolejnym rozdziale.  Czytaj dalej →

Zwykły wpis
PUBLIKACJE

Sposoby finansowania promocji turystycznej miast [publikacja]

Jan Mazurczak, Piotr Zmyślony

Wprowadzenie: Turyści odwiedzający miasta korzystają z różnorodnych dóbr i usług turystycznych, zarówno tych o charakterze podstawowym (noclegi, wyżywienie i transport), jak i innych, o charakterze komplementarnym i uzupełniającym , służących na co dzień stałym mieszkańcom. Zaspokajają one potrzeby związane z motywami podróży, jak i wynikające z podjęcia przez nich aktywności turystycznej. Atrakcyjność miasta w dużej mierze budują także elementy niematerialne – wizerunek, lokalny klimat kulturowy, styl życia mieszkańców. Co ważne, wiele składników produktu turystycznego, oferowanego jako jeden z subproduktów miasta, oferowana jest w trybie częściowo odpłatnym lub nieodpłatnym. Wszystkie one są dostarczane pod wspólną marką miasta i odbierane przez turystów jako zbiór użyteczności o zróżnicowanym stopniu.

W tych warunkach zachodzi potrzeba integracji zasobów i działań podmiotów zlokalizowanych w mieście – przedsiębiorstw, władz terytorialnych, instytucji otoczenia rynkowego, administracji turystycznej oraz mieszkańców – na rzecz rozwoju produktu turystycznego oraz jego promocji. Osiągnięcie korzyści skali podejmowanych wspólnie inicjatyw oraz uniknięcie dublowania oraz niespójności działań jest najbardziej celowe i skuteczne (a zatem najszybciej dostrzegane) właśnie na płaszczyźnie działań promocyjnych. Uwidacznia się tutaj następująca zasada – podmioty turystyczne najpierw muszą „sprzedać” turyście miasto (region), w którym działają, dopiero potem oferowany przez siebie produkt . Przykładowo hotel, w celu zachęcenia klientów do skorzystania ze swojej oferty, w konstruowanych przez siebie komunikatach marketingowych informuje nie tylko o zakresie swoich usług, ale także o atrakcjach miasta, jak historyczne centrum miasta, muzea, restauracje, obiekty rozrywkowe, tereny podmiejskie itd. Promocja całego produktu turystycznego miasta (określana dalej także jako promocja turystyczna miasta) prowadzona przez jeden podmiot przyniosłaby niewielkie indywidualne korzyści w stosunku do zaangażowanych w tym celu zasobów, byłaby zatem nieefektywna. Zintegrowana promocja przynosi o wiele większe korzyści niż suma indywidualnych, niepowiązanych działań.

Podstawowym problemem do rozwiązania w ramach integracji działalności promocyjnej jest przyjęcie sposobu jej finansowania oraz organizacja tego procesu. Jest to kwestia trudna nie tylko z uwagi na wspomnianą już interdyscyplinarność terytorialnego produktu turystycznego, ale przede wszystkim dlatego, że działalności turystycznej towarzyszą dwa przejawy zawodności (nieefektywności, ułomności) rynku – występowanie dóbr publicznych oraz efektów zewnętrznych. Celem artykułu jest zatem charakterystyka odmiennych sposobów finansowania promocji produktu turystycznego miast jako reakcja na występowanie ułomności rynku. Zostanie ona dokonana na podstawie dwóch przykładów rozwiązań zastosowanych w Krakowie i Poznaniu.

Mazurczak J., Zmyślony P. (2008). Sposoby finansowania promocji turystycznej miast, w: Turystyka jako czynnik wzrostu konkurencyjności regionów w dobie globalizacji, G. Gołembski (red.), Wydaw. AE w Poznaniu, Poznań, 195-207 [PDF].

Zwykły wpis
PUBLIKACJE

Wizualna informacja przestrzenna jako element infrastruktury turystycznej miasta: tworzenie SIM w Poznaniu [publikacja]

Piotr Zmyślony, Łukasz Dondajewski

Wstęp: Jedną z najwcześniej pojawiających się potrzeb osób odwiedzających nieznany obszar turystyczny, a zarazem towarzyszących przez cały okres pobytu w tym obszarze, jest potrzeba informacji. Turyści poszukują wiadomości na temat historii, kultury, najciekawszych atrakcji oraz towarzyszącej im oferty usługowej. Równie istotne jest dążenie do zminimalizowania poczucia zagubienia przestrzennego oraz oczekiwanie pomocy w poruszaniu się w odwiedzanym obszarze. W tym wypadku niezbędne jest nie tylko udostępnienie przyjezdnym wydawnictw informacyjno-promocyjnych, ale przede wszystkim „opisanie” nowopoznanej przestrzeni przy użyciu znaków, piktogramów, drogowskazów i tablic informacyjnych.

Najsilniej potrzeba informacji wizualnej odczuwana jest w dużych miastach, które stanowią punkt docelowy podróżnych o różnorodnych motywacjach (z których można wymienić: kulturalne, edukacyjne, związane z rozrywką i zabawą, towarzyskie, etniczne, religijne, związane z pracą oraz sprawami urzędowymi itp. ). Przestrzeń miejska, której najważniejszym atrybutem – według S. Liszewskiego – jest jej organizacja rozumiana jako sposób urządzenia przestrzeni zgodny zarówno z indywidualnymi, jak i wspólnymi potrzebami mieszkańców miasta, charakteryzuje się z jednej strony dużym nagromadzeniem obiektów kultury materialnej i niematerialnej oraz zasobów naturalnych będących przedmiotem zainteresowania odwiedzających, z drugiej strony skomplikowanym, zwykle tworzonym drogą ewolucyjną, układem urbanistyczno-komunikacyjnym, kumulacją działalności społecznej i ekonomicznej, wielofunkcyjnością oraz zmiennością form krajobrazu. Z uwagi na wiele rodzajów odbiorców informacji – mieszkańców, turystów oraz innych podróżnych – oraz konieczność uporządkowania ruchu ludzi w przestrzeni infrastrukturalną podstawą rozwoju turystyki w dużych miastach jest zintegrowany system wizualnej informacji zewnętrznej. Celem artykułu jest przedstawienie organizacyjnych i finansowych aspektów tworzenia Systemu Informacji Miejskiej (SIM) dla miasta Poznania.

Dondajewski Ł., Zmyślony P. (2007). Wizualna informacja przestrzenna jako element infrastruktury turystycznej miasta: tworzenie Systemu Informacji Miejskiej w Poznaniu, w: Elementy zagospodarowania turystycznego, Ekonomiczne problemy turystyki nr 9, Uniwersytet Szczeciński, Szczecin, 65-72 [PDF].

Zwykły wpis
PUBLIKACJE

Partnerstwo podmiotów warunkiem integracji narzędzi marketingowych w regionie turystycznym [publikacja]

Piotr Zmyślony

Streszczenie: W każdym regionie turystycznym dochodzi do zderzenia kompleksowości i przestrzennej koncentracji popytu z dużym rozdrobnieniem podmiotowym podaży. Ze względu na to, że turysta postrzega wszystkie walory oraz dobra i usługi turystyczne w regionie jako jeden produkt turystyczny, konieczne jest zintegrowanie indywidualnych narzędzi marketingowych w celu podniesienia konkurencyjności całego regionu turystycznego. Warunkiem tego jest powstawanie i funkcjonowanie struktur partnerskich w regionie turystycznym. Spośród narzędzi regionalnego marketingu-mix największy stopień integracji wykazuje promocja i dystrybucja, najmniejszy cena.

Zmyślony P. (2005). Partnerstwo podmiotów warunkiem integracji narzędzi marketingowych w regionie turystycznym, w: Marketing terytorialny: możliwości aplikacji, kierunki rozwoju, H. Szulce, M. Florek (red.), Wydawnictwo AE w Poznaniu, Poznań, 231-237 [PDF].

Zwykły wpis