Globalność vs lokalność rynku spotkań

camila-ferrari-190965-unsplash

Kiedy kalendarze światowych gigantów przemysłu spotkań pękają w szwach, miasta drugiego wyboru starannie odrabiają lekcje i przekuwają swoje słabe strony w atuty. Pracują nad dostarczeniem kompletnego i spójnego produktu lokalnej branży MICE, a wysiłki te coraz częściej zauważają i doceniają organizatorzy wydarzeń.  Czytaj dalej

Londyńska szkoła zarządzania strategicznego, czyli szerokie cele i korporacyjny charakter działania

Przykład programowania strategicznego agencji London & Parters pozwala sformułować dwa wnioski. Po pierwsze, im większe miasto, tym bardziej w tworzeniu przewagi konkurencyjnej istotna jest turystyka biznesowa, a nie turystyka czasu wolnego, natomiast DMO zmienia się w convention bureau z elementami turystyki kulturowej i rozrywkowej. Po drugie, im większe miasto, tym bardziej cele rozwoju turystyki oraz branży spotkań nie powinny skupiać się na tych dwóch obszarach, ale wpisywać się w całościową strategię miasta. Aby z tych dwóch wniosków uczynić praktykę, potrzebne jest jednak nieskrępowane działanie, czyli niezależność instytucjonalna DMO.  Czytaj dalej

Przestrzeń turystyczna przestrzenią konfliktu [publikacja]

Joanna Kowalczyk-Anioł, Bogdan Włodarczyk

Wprowadzenie. Współcześnie zagadnienie konfliktu znajduje szerokie i rosnące zainteresowanie w różnych dyscyplinach naukowych (socjologia, psychologia, ekonomia, zarządzanie, ochrona środowiska, nauki prawnicze, politologia, antropologia, geografia itp.). W zależności od celu, dla jakiego jest analizowany, konflikt przedstawiany jest w różnych aspektach i kontekstach. Wzrasta tym samym liczba perspektyw, w których można rozważać konflikty. Wiele z aktualnych podejść koncepcyjnych zakłada ambiwalentny – naturalny charakter konfliktu, a zarazem negatywne i pozytywne skutki (Kłusek-Wojciszke 2012). Powszechnie uważa się, że najczęstszą przyczyną konfliktów w przestrzeni jest ograniczoność zasobów. Jednak nie zawsze – przedmiotem konfliktu są konkretne dobra materialne ale też potrzeba władzy, prestiż, pełnione funkcje czy wartości.  Czytaj dalej

Manifest kopenhaski, czyli it’s the end of tourism strategy as we know it

Wonderful Copenhagen 2017 Localhood
Ogłoszona na początku tego roku strategia działania Wonderful Copenhagen jest warta intensywnej uwagi nie dlatego, że jej zapisy są nowatorskie, ale dlatego, że jako pierwsza zebrała to, co w wielu strategiach i raportach już czytaliśmy odnośnie marketingu terytorialnego i zmieniającej się roli DMO, w sposób i formie, której dotąd nie znaliśmy. To najbardziej efektowna, logiczna i śmiała strategia miejska, jaką czytałem.

Czytaj dalej

Możliwości zastosowania tyrolskiego modelu partycypacyjnego zarządzania turystyką w Polsce [publikacja]

Piotr Zmyślony

Abstrakt: Celem artykułu jest prezentacja system organizacji i zarządzania turystyką w Tyrolu – górskim regionie o charakterystyce wiejskiej i najsilniej rozwiniętego turystycznie kraju związkowego Austrii – oraz zweryfikowanie możliwości adaptacji tych rozwiązań do polskich uwarunkowań. Wykorzystana została metoda studium przypadku. W części literaturowej omówiono dwa podejścia modelowe do zarządzania turystyką w regionie – podejście partycypacyjne oraz podejście korporacyjne. Cechami „modelu tyrolskiego” są: obowiązkowe członkostwo przedsiębiorstw w organizacjach turystycznych, stabilna podstawa finansowa oparta na zdywersyfikowanych źródłach, przejrzysty podział władzy oraz kompetencji między lokalnymi organizacjami turystycznymi działającymi w formie stowarzyszenia a agencją Tirol Werbung funkcjonującą na szczeblu regionalnym. Na podstawie przeprowadzonej analizy sformułowano siedem wniosków ogólnych dotyczących zarządzania turystyką w regionach, które mogą być przydatne w warunkach polskich.

Słowa kluczowe: governance w turystyce, zarządzanie turystyką w regionie, Polska, turystyka wiejska, Tyrol.

Czytaj dalej