Podstawy profesjonalnego zarządzania rozwojem turystyki w Bydgoszczy i na obszarze BIT [publikacja]

Wstęp: Podczas panelu dyskusyjnego kończącego II Bydgoskiego Forum dla Turystyki (8 czerwca 2016 roku) Michał Bucholz odwołał się do traktatu prof. Tadeusza Kotarbińskiego, który twierdził, że aby robota była rzeczywiście dobra, trzeba: chcieć, umieć i mieć możliwości ją wykonać. Warunki te są niczym innym jak podstawowymi kryteriami profesjonalności, dlatego rozważania o modelu zarządzania rozwojem turystyki w Bydgoszczy warto umieścić w ramy wyznaczone przez „Traktat o dobrej robocie” (Kotarbiński 1975). W sferze tej istotne są nie tylko indywidualne chęci, umiejętności i możliwości działania kluczowych dla tego rozwoju organizacji, instytucji i przedsiębiorstw, ale odniesienie tych wymiarów do sfery współpracy z innymi. Profesjonaliści w turystyce nie tylko chcą i wiedzą co zrobić, ale także stwarzają sobie i innym możliwości do wspólnego działania, z czego wyłania się wspólne know-how. Tezę, którą postaram się udowodnić w niniejszym opracowaniu, można sformułować następująco: w Bydgoszczy wszystkie trzy warunki dobrej roboty są obecnie spełnione w stopniu umożliwiającym wdrażanie profesjonalnego systemu zarządzania turystyką.

Zmyślony P. (2016). Chęci, umiejętności i możliwości: podstawy profesjonalnego zarządzania rozwojem turystyki w Bydgoszczy i na obszarze BIT, w: Przyczynki do dyskusji o strategii rozwoju turystyki w Bydgoszczy i obszarze BIT, red. J.K. Słowiński, materiały pokonferencyjne (zeszyt nr 2), Bydgoszcz, 8 czerwca 2016, Bydgoska Lokalna Organizacja Turystyczna „ByLOT”, Bydgoszcz, 7–9 [PDF – pełny tekst].

Rola i zadania Destination Management Organisations (DMO) różnych typów w procesie zarządzania rozwojem turystyki w miastach [publikacja]

Piotr Zmyślony

Siłę i trwałość struktur powiązań w turystyce – niezależnie od tego, czy są to lokalne lub regionalne organizacje turystyczne, klastry turystyczne czy inne stowarzyszenia lub związki – tworzy w pierwszym rzędzie intensywność relacji występujących między podmiotami członkowskimi, nie zaś formalne stanowiska oraz administracyjne „umocowanie” danej organizacji. Współpraca jest jednym z działań będących wynikiem relacji sieciowych, mających trwalszy charakter od incydentalnych bądź krótkotrwałych interakcji. O wiele łatwiej powołać LOT, klaster lub stowarzyszenie oraz powołać zarząd i różnego rodzaju komisje, niż utrzymać w aktywności taką organizację w dłuższym okresie, a co dopiero zapewnić jej rozwój. Turystyka jest działalnością ponadbranżową, a nawet ponadsektorową, co sprawia, że relacje między różnorodnymi podmiotami są sporym wyzwaniem. Jest to jednak przede wszystkim wyzwanie o charakterze pozytywnym, wyzwalające przewagę konkurencyjną wynikającą ze współdziałania (cooperative advantage).

Czytaj dalej