Identyfikacja sieci powiązań w miejskiej turystyce biznesowej [publikacja]

Piotr Zmyślony, Grzegorz Leszczyński

Streszczenie: W artykule zaproponowano metodę identyfikacji sieci biznesowej w ramach miejskiej turystyki biznesowej, która w największym stopniu odpowiada uwarunkowaniom tworzenia i promocji miejskiego produktu turystyki biznesowej. Na jego skomplikowaną strukturę wpływają ogólne cechy turystyki, specyfika subsegmentów, które go tworzą, oraz pochodny charakter popytu turystycznego, który zgłaszają osoby podróżujące biznesowo. Z przeprowadzonych badań, mających charakter literaturowy, wynika, że najwłaściwszą metodą jest metoda network pictures, stosowana przez Industrial Marketing and Purchasing Group. Metoda ta daje możliwość identyfikacji i analizy struktury sieci, jak również pozycji, interakcji i relacji między podmiotami w niej działającymi, a także analizy podejmowanych przez te podmioty inicjatyw. Ponadto pozwala analizować nie tylko obraz sieci, ale zrozumieć motywy działań uczestników, co jest istotne ze względu na skomplikowany charakter miejskiego produktu turystyki biznesowej oraz analizę procesu dzielenia się wiedzą w jej obrębie.

Słowa kluczowe: sieci biznesowe, podejście sieciowe, turystyka biznesowa, network pictures, turystyka miejska.

Zmyślony P., Leszczyński G. (2014). Identyfikacja sieci powiązań w miejskiej turystyce biznesowej, „Studia Oeconomica Posnaniensia”, vol. 2, no. 3(264), 103-120. [PDF]

PUBLIKACJE

Turystyka w procesie internacjonalizacji miast [publikacja]

Piotr Zmyślony

Streszczenie: Ze względu na potencjał gospodarczy, społeczny, kulturowy i polityczny, w miastach formuje się proces internacjonalizacji, będący jednym z przejawów globalizacji. Rozwój turystyki, która jest postrzegana zarówno jako przejaw, jak i efekt globalizacji, jest skorelowany z tym procesem. Główny problem artykułu to pytanie: w jakim zakresie internacjonalizacja całego miasta przyczynia się do umiędzynarodowienia miejskiej funkcji turystycznej, a w jakim turystyka jest czynnikiem sprawczym internacjonalizacji gospodarki miejskiej? Rozważania oparto na literaturze dotyczącej funkcjonowania miast światowych i globalnych – zarówno w wymiarze ogólnym, jak i dotyczącym turystyki – a także badań wtórnych w tych obszarach. Wynika z nich, że proces umiędzynarodowienia funkcji turystycznej w zakresie turystyki biznesowej jest pochodną siły ogólnogospodarczej oraz znaczenia miasta na arenie międzynarodowej, ponadto przyczynia się do tworzenia bezpośrednich powiązań sieciowych między miastami globalnymi, a w odniesieniu do turystyki poznawczej i wypoczynkowej jej rozwój stanowi źródło przewagi konkurencyjnej na globalnym rynku, a więc jest czynnikiem internacjonalizacji całego miasta.

Słowa kluczowe: globalizacja, internacjonalizacja miast, turystyka, funkcja turystyczna, miasta światowe, miasta globalne, miasta światowej turystyki.

Zmyślony P. (2014). Turystyka w procesie internacjonalizacji miast, „Studia Oeconomica Posnaniensia”, vol. 2, no. 3(264), 7-27. [PDF]

PUBLIKACJE

Międzynarodowe aspekty rozwoju turystyki w mieście: Studia Oeconomica Posnaniensia 2014, vol. 2, no. 3 (264)

Piotr Zmyślony

Studia Oeconomica Posnaniensia 2014, vol. 2, no. 3(264), Międzynarodowe aspekty rozwoju turystyki w mieście, redaktor tematyczny: Piotr Zmyślony.

SPIS TREŚCI

Wprowadzenie (Piotr Zmyślony)

CZĘŚĆ 1

CZĘŚĆ 2: STUDIA PRZYPADKÓW

Czytaj dalej →

SPOTKANIA WYDARZENIA EVENTY, ZMYŚLONY TURYSTA

Międzynarodowa konferencja w cieniu tragedii malezyjskiego Boeinga 777

Piotr Zmyślony | 18 lipca 2014

Oprócz wielu turystów jadących na wakacje, w zestrzelonym przez prorosyjskich separatystów boeingu linii MH17 siedziało około 100 naukowców, lekarzy, działaczy organizacji międzynarodowych i aktywistów NGO z całej Europy, lecących na 20. Międzynarodową Konferencję ds. AIDS, która rozpoczyna się w niedzielę w Melbourne. W Kuala Lumpur mieli się przesiąść na lot do Australii.

Jak podają australijskie media, zginęli m.in. dr Joep Lange, czołowy naukowiec i wieloletni prezes międzynarodowego stowarzyszenia ds. walki z AIDS, Glenn Thomas, rzecznik Swiatowej Organizacji Zdrowia i wielu innych światowej klasy badaczy HIV i AIDS.

Informację przekazali organizatorzy konferencji. Na stronie wydarzenia opublikowali oświadczenie, w którym piszą, że konferencja się odbędzie, pozostali uczestnicy są przecież w drodze, a do programu zostanie włączony specjalny czas poświęcony zmarłym.

Wyobrażam sobie pierwszą, niedzielną sesję plenarną, przecież do Melbourne zjadą się współpracownicy, dobrzy znajomi, a nawet przyjaciele osób, które zginęły. Znam ten fajny klimat powitań z kolejnymi dawno nie widzianymi znajomymi, wielu z nich to osoby poznane na konferencjach, często te znajomości są podtrzymywane tylko poprzez konferencje, emaile i media społecznościowe. Tym razem powitania będą miały inny smak. Jeszcze Malaysia Airlines nie opublikowały listy pasażerów, ale i tak oni tam się po prostu będą liczyć, sprawdzać, ilu przetrwało, kto doleciał, a kto nie. No i przecież program konferencji i książka abstraktów już zapewne wydrukowane, koszmarne będą te wyrwy w obecności podczas kolejnych sesji. Organizatorzy przejdą niechciany test zarządzania kryzysowego. Niezapomniany, jubileuszowy kongres…

International AIDS Conference to największy i najbardziej prestiżowy kongres poświęcony sprawom związanym z epidemią AIDS i wirusowi HIV. Przyjeżdżają na nią nie tylko naukowcy z zakresu medycyny, ale socjologowie, ekonomiści, politycy, organizacje pozarządowe, znane osoby zaangażowane w walkę z AIDS oraz sami chorzy i zarażeni, chcący podzielić się swoimi doświadczeniami. Sześciodniowy program jest ogromny, w tym roku przesłano ponad 3300 abstraktów, wyznaczono 280 sesji tematycznych, wydarzeniu towarzyszą liczne wystawy. Konferencja ma wymiar globalny, liczy tysiące uczestników. Tym razem stu zabraknie.

P.S.

20 lipca: właśnie usłyszałem na BBC, że oprócz księgi abstraktów wystawiono także specjalną księgę kondolencji.

23 lipca: specjalną mowę na temat walki z AIDS połączoną ze wspomnieniem ofiar tragedii wygłosił podczas sesji plenarnej Bill Clinton. Telewizje i portale publikują specjalne materiały o zmarłych i Joepie Lange, w których przyjaciele i współpracownicy wskazują nie tylko jego osiągnięcia, ale także świetny sposób łączenia życia prywatnego z pochłaniającą czas pracą naukową (tutaj jeden z wywiadów, a tu jego wspomnienie). Wygląda naprawdę na to, że zginął człowiek wybitny.

RANKINGI, SPOTKANIA WYDARZENIA EVENTY

Przemysł spotkań w metropoliach światowych

Piotr Zmyślony, Natalia Piechota | 27 maja 2014

Jedną z kategorii tworzących turystyczny ranking światowych metropolii jest branża spotkań, ze względu na jej niebagatelnie znaczenie w kształtowaniu zarówno potencjału turystycznego, jak i ogólnogospodarczego miast. Trudno jednak jednoznacznie określić, jak istotną rolę pełni, ponieważ brakuje opracowań z tego zakresu. Spróbowaliśmy odpowiedzieć na to pytanie, podczas przygotowywania rankingu światowych metropolii turystycznych.

W projekcie przemysł spotkań reprezentowały dwa zestawienia miast pod względem liczby międzynarodowych spotkań stowarzyszeń i organizacji. Pierwsze z nich opracowywane jest przez International Congress & Convention Association (ICCA), drugie – przez Union of International Associations (UIA). W analizie uwzględniliśmy tylko te miasta, które wystąpiły w pierwszej dwudziestce przynajmniej jednego z powyższych rankingów. Łącznie otrzymaliśmy 26 metropolii, dla których określiliśmy udział punktów ICCA i UIA w ogólnoturystycznej punktacji, porównaliśmy pozycje zajmowane w zestawieniach cząstkowych oraz w rankingu syntetycznym, a uzyskane rezultaty odnieśliśmy do wyników rankingu ekonomicznego.

Grupy miast

Na podstawie analizy potencjału turystycznego, ogólnogospodarczego oraz w zakresie przemysłu spotkań wyodrębniliśmy 7 grup miast.

Bezsprzeczni Liderzy

Do światowej ekstraklasy należy 5 miast: Londyn, Paryż, Seul, Singapur i Tokyo. Zarówno w rankingu ekonomicznym, jak i turystycznym znalazły się one w najlepszej dziesiątce. Natomiast ta grupa była najbardziej zróżnicowana pod względem udziału przemysłu spotkań – od 16% w Londynie i 17% w Tokyo, przez 20% w Paryżu i 26% w Seulu, do 32% w Singapurze.

Hiszpańska Grupa Pościgowa

Dogonić liderów usiłują 2 największe hiszpańskie miasta: Madryt i Barcelona. Zajęły one bardzo wysokie pozycje w zestawieniu turystycznym (odpowiednio 7. i 8.), natomiast pod względem ekonomicznym uplasowały się pod koniec trzeciej dziesiątki. Pomóc w doścignięciu ścisłej czołówki może wysoki udział przemysłu spotkań (ok. 40%).

Drugoligowcy

W drugiej lidze znalazły się miasta o zbliżonym potencjale turystycznym i ogólnogospodarczym. W obu zestawieniach zajęły one przynajmniej 24. miejsce, ale ze względu na duże różnice w udziale przemysłu spotkań wyróżniono dwie odrębne grupy. Do pierwszej zakwalifikowano Amsterdam i Sydney, dla których powyższa kategoria nie miała dużego znaczenia (ok. 18%). W miastach stanowiących drugą grupę (Berlin, Bruksela, Pekin, Sztokholm) przemysł spotkań odgrywał istotną rolę (między 29 a 50%).

Potentaci Branży Spotkań

Nieco niższe, ale również wysokie pozycje w rankingach zajęły Genewa, Kopenhaga i Wiedeń. Od miast z drugiej ligi odróżniał je bardzo wysoki udział przemysłu spotkań (na poziomie ok. 63%) i można stwierdzić, że w oparciu o ten segment budowany jest ich potencjał turystyczny.

Biznesowi Słabeusze

W tej grupie znalazły się miasta, dla których przemysł spotkań miał bardzo małe znaczenie. Należały do nich: Bangkok, Istambuł, Kuala Lumpur, Kyoto i Rzym, a w przypadku ostatniej z wymienionych metropolii powyższy udział wyniósł zaledwie 1%. Ponadto miasta te osiągnęły wysokie pozycje pod względem turystycznym, bez silnego wsparcia ogólnogospodarczego.

Ogólni Słabeusze

Najsłabiej w obu zestawieniach wypadł Budapeszt, Buenos Aires, Helsinki, Lizbona i Praga. W tych miastach bardzo dużą rolę odgrywał przemysł spotkań (powyżej 50%), a w przypadku stolic Argentyny, Finlandii i Portugalii był on jedyną szansą na pojawienie się w ogólnym zestawieniu. Choć powyższym miastom przypadł tytuł „najgorszych z najlepszych” to i tak dysponują wysokim potencjałem turystycznym, umożliwiającym odnotowanie w rankingu.

HISTORIA TURYSTYKI, MiASTA I TURYSTYKA, SPOTKANIA WYDARZENIA EVENTY, ZARZĄDZANIE TURYSTYKĄ

Detroit i inne przypadki: początki zarządzania turystyką w miastach

W Polsce zarządzanie turystyką w miastach wciąż postrzegane jest jako nowoczesne (co należy odczytywać jako nowe) podejście do całokształtu działań prorozwojowych w odniesieniu do miejskiej gospodarki turystycznej. Zacząłem zatem szperać w literaturze, żeby dowiedzieć się, kiedy to wszystko się zaczęło. Okazało się, że albo można być młodym mając grubo ponad 100 lat, albo na tyle można liczyć skalę naszego opóźnienia w tym temacie.

Historia zarządzania turystyką w miastach sięga już ponad 125 lat i zaczęła się niemal równocześnie na dwóch kontynentach: europejskim i amerykańskim. Pierwsze organizacje turystyczne w Europie powstały w miastach szwajcarskich: Zurychu (1885), Bazylei (1890) i Bernie (1890) jako wspólne inicjatywy przedsiębiorców pochodzących ze sfery hotelarskiej, gastronomicznej i handlowej. W tym samym czasie zaczęto zakładać organizacje w miastach amerykańskich, przy czym ta potrzeba narodziła się na gruncie turystyki biznesowej. Powszechnie uważa się, że to właśnie w Stanach Zjednoczonych powstała nowoczesna formuła konferencji i konwencji jako specjalnie przygotowywanych, wielkich spotkań stowarzyszeń, przedsiębiorstw czy partii politycznych. Sformułowanie „rynek spotkań” powstały właśnie dla podkreślenia profesjonalnego charakteru tego rodzaju działalności, jaką stała się organizacja spotkań i wydarzeń.

Przełom XIX i XX wieku charakteryzował się dużym wzrostem liczby stowarzyszeń, aliansów, trustów i innych form współpracy społecznej i gospodarczej, a także partyjnej. Szybko zrozumiano, że goszczenie coraz liczniejszych i większych konwencji daje nie tylko bezpośrednie zyski, ale jest źródłem mnożnikowych efektów ekonomicznych, a także buduje pozytywny wizerunek miasta, pod warunkiem jednak, gdy przedsiębiorcy specjalizujący się w świadczeniu pojedynczych usług – hotelarze, restauratorzy i dostarczyciele żywności, przewoźnicy kolejowi, właściciele obiektów kongresowo-wystawienniczych – połączą siły i zaczną promować i sprzedawać swoje usługi jako zintegrowany marketingowo produkt.

Pierwsze podmioty powołane do tego celu miały formę zrzeszeń gospodarczych (patrz poniższe zestawienie), jednak za pierwszą organizację, która stała się wzorcem formuły zarządzania, a raczej marketingu w odniesieniu do turystyki na szczeblu miasta, była Detroit Convention League (DCL). Na pomysł powołania instytucji reprezentującej usługodawców turystycznych i transportowych, właścicieli obiektów kongresowych i handlowców, wpadł dziennikarz Detroit Journal, Milton J. Carmichael, który w opublikowanym tekście w lutym 1896 roku wskazał korzyści finansowe i promocyjne, jakie przynosi miastu organizacja kongresów, wykazał potencjał rozwojowy rynku spotkań oraz przedstawił formułę funkcjonowania i finansowania organizacji, która miała pełnić funkcję promotora i przedstawicielstwa handlowego Detroit w całym kraju. Stwierdził on, że skoro dotąd Detroit uzyskało miano centrum kongresowego bez żadnego wysiłku promocyjnego, oznacza to, że uczestnicy kongresów i biznesmeni uważają je za atrakcyjne i chcą go odwiedzać, należy zatem ten potencjał jak najszybciej i najmocniej wykorzystać.

Autor tekstu nie musiał długo czekać na konkretny odzew czytelników. Jeszcze w tym samym miesiącu lokalna izba handlowa oraz klub fabrykantów połączyli swoje siły powołując instytucję, którą nazwali na początku The Detroit Convention and Businessmen’s League i której sekretarzem został sam pomysłodawca. Misję organizacji określili jako „ściganie tych wszystkich konwencji i kongresów”, co w ówczesnym języku biznesowym oznaczało oznaczało marketing i sprzedaż bezpośrednią infrastruktury konferencyjnej miasta. Carmichael w pierwszym roku przejechał ponad 27 tysięcy kilometrów jako przedstawiciel handlowy miasta, promując go jako najpiękniejsze miasto w kraju, w którym mieszkańcy konkurują między sobą, by jak najlepiej ugościć przyjezdnych. W efekcie zdobył on ponad 300 zleceń na organizację kongresów w Detroit. O dalszej historii działania organizacji możecie poczytać tutaj.

Działania DCL ukształtowały model biznesowy biur kongresów i wizyt oraz nowy zawód event menedżera miasta i regionu. U jego formuły legły trzy rodzaje aktywności, które obowiązują we współczesnych biurach spotkań i kongresów: integracja lokalnych przedsiębiorców w celu promocji i sprzedaży wspólnego produktu; aktywne działania z zakresu marketingu bezpośredniego; stworzenie formuły lokalnych ambasadorów spotkań, polegające na przekonywaniu członków społeczności lokalnej zasiadających w organach ważnych stowarzyszeń i instytucji, aby doprowadzili oni do organizacji krajowych konwencji tych organizacji właśnie w Detroit.

W 1915 w St. Louis powstało pierwsze zrzeszenie biur kongresów i wizyt pod nazwą Stowarzyszenie Sekretariatów Kongresów (The Association of Convention Secretaries), które działa do dziś pod nazwą Destination Marketing Association International (DMAI). Na zdjęciu zjazd stowarzyszenia w 1926 roku (Ford & Peeper, 2008).

Pierwsze biura kongresów i wizyt w USA [Rok | Miasto | Nazwa lub forma]:

1888 | Milwaukee | Association for Advancement of Milwaukee
1888 | Des Moines | Association of Commerce
1896 | Detroit | Detroit Convention League
1902 | Honolulu | lokalny komitet przedsiębiorców
1904 | Cleveland | Convention Board
1908 | Atlantic City | Atlantic City Publicity Bureau
1908 | Chicago | lokalny komitet przedsiębiorców
1908 | St. Paul | Convention Bureau
1909 | Denver | grupa przedsiębiorców
1909 | San Francisco | San Francisco Convention & Tourist League

Opracowanie na podstawie:

Ford, R.C., Peeper, W.C. (2008), Managing Destination Marketing Organisations: The task, roles and responsibilities of the Convention and Visitors Bureau Executive, ForPer Publications, Orlando.

Seiser B. (2008) European city tourism organisations: How city tourism organizations in Europe prepare themselves for rough times in saturated markets, VDM Verlag Dr. Müller, Saarbrücken.

Swarbrooke J., Horner S. (2001) Business travel and tourism, Butterworth-Heinemann, Oxford.

Visit Detroit (2013). 117 Years of Service for Detroit Metro Convention & Visitors Bureau, Detroit Metro Convention & Tourism Bureau.

PUBLIKACJE, SPOTKANIA WYDARZENIA EVENTY

Network approach in integrated promotion of urban business tourism [publikacja]

Grzegorz Leszczyński, Piotr Zmyślony

Abstract: Interdependency of number of actors representing various sectors and industries within urban business tourism (MICE) product leads to integration of marketing initiatives. However, the existence of public and club goods and external effects give rise to the free riders problem and therefore lower overall promotional efficiency. As Poznań case study suggests, the main challenge is to create a strong partnership, based on the key stakeholders and wide representation of city business tourism product’s establishments. The aim of the study is to propose a method of identifying the network as a prerequisite for effective business tourism promotion. The findings suggests that the most appropriate method is network pictures, which gives the opportunity to examine a structure as well as positions, relations, connections and networking activities from the city (or overall tourist product) perspective.

Keywords: MICE, promotion, business travel and tourism, network approach, network pictures, collaboration and partnerships.

Acknowledgment: Project granted by the Polish National Science Centre (NCN) UMO-2011/03/B/HS4/03584

Leszczyński G., Zmyślony P. (2013). Network approach in integrated promotion of urban business tourism. Paper presented at 4th EMAC CEE Regional Conference:Marketing Theory Challenges in Emerging Societes, Sankt Petersburg, Russia, 26-27 September 2013, St. Petersburg University Graduate School of Management, 184-191. [PDF].

tourism in the city

TURYSTYKA W MIEŚCIE

Tag Archives: Rynek spotkań