PUBLIKACJE

Wiejski charakter – podmiejska lokalizacja. Turystyka wiejska na obszarze metropolitalnym Poznania [publikacja]

Janusz Majewski, Piotr Zmyślony

Obszary metropolitalne są wyzwaniem dla rozwoju turystyki wiejskiej. Badacze nie uważają ich za odpowiednie dla turystyki wiejskiej i agroturystyki, ich zainteresowanie skupiało się na agroturystyce w typowo wiejskich obszarach, z dala od miast, pomimo tego, że od końca XIX wieku obszary podmiejskie są destynacjami tej formy turystyki. W artykule rozpatrywany jest przypadek obszaru metropolitalnego Poznania i wyniki badań dotyczących charakteru wiejskiej bazy noclegowej. Na podstawie wyników badań stwierdzono, iż jedna trzecia bazy noclegowej na obszarze metropolitalnym znajduje się w obiektach stricte wiejskich. Biorąc pod uwagę strukturę, lokalizację i specjalizację rynkową tej bazy można stwierdzić, że gospodarstwa agroturystyczne wzbogacają wachlarz ofertowy bazy noclegowej aglomeracji poznańskiej. Z kolei działalność pokoi gościnnych funkcjonalnie dubluje ofertę noclegową miasta. Z uwagi na niską liczbę wszystkich obiektów stricte wiejskich (39) można stwierdzić, że nie są one w stanie zaoferować wystarczająco zróżnicowanej oferty dla mieszkańców Poznania oraz turystów. W konkluzji określono kierunki i implikacje do dalszych badań nad wiejską bazą noclegową w obszarach metropolitalnych.

Słowa kluczowe: wiejska baza noclegowa; obszar metropolitalny; aglomeracja; Poznań wiejska baza noclegowa poznania Rysunek. Rozmieszczenie obiektów bazy noclegowej stricte wiejskiej na obszarze metropolitalnym Poznania. Majewski J., Zmyślony P. (2014). Wiejski charakter – podmiejska lokalizacja. Turystyka wiejska na obszarze metropolitalnym Poznania, „Turystyka i rekreacja” 11/2014(1), 120-126 [PDF].

Zwykły wpis
MiASTA I TURYSTYKA

Jeśli dziś rower, to jesteśmy w Danii

Piotr Zmyślony | 29 lipca 2014

IMG_2467

Albo, ogólniej, jesteśmy w Skandynawii. Od dawna wiadomo, że rower jest tam komunikacyjnym bogiem, któremu konsekwentne i praktyczne oddawanie czci przybiera obecnie rozmiary niemieszczące się w naszych polskich głowach.

Lans rowerowy dotarł do polskich miast i – mimo mentalnego oporu policji (na pewno poznańskiej), magistratów i zarządów dróg miejskich – bezczelnie się rozrasta, pchany przez nieustające rozbebeszenia inwestycyjne i utrudnienia komunikacyjne. Rośnie liczba osób pedałujących do pracy, szkół i uczelni, rower to teraz stan umysłu. Miasta budują ścieżki i parkingi, wytyczają kontrapasy, wymyślają miejskie systemy rowerowe. Wydaje się, że wreszcie doganiamy cywilizowaną Europę.

Nie doganiamy, ocknijmy się z tego snu ignorantów. Albo nie, nie przestawiajmy budzików, tego zaspania nie odrobimy już nigdy. Oto skandynawskie dowody.

Rowerem w ósemce pod same drzwi mieszkania

Na przedmieściach Kopenhagi – Ørestad – stoi kompleks mieszkaniowo-usługowo-biurowy zwany 8 House, taki ma kształt. Zaprojektowany przez grupę architektów, którymi przewodniczy Bjarke Ingels, w taki sposób, że wszystkie jego piętra tworzą poziomy połączone ze sobą promenadą z wydzieloną ścieżką rowerową, którą można zjechać z dziesiątego piętra na poziom ulicy lub wjechać na nie parkując rower pod drzwiami mieszkania.

Jako przykład zrównoważonej architektury ósemka zgarnęła wiele nagród, w tym dla najlepszego budynku mieszkalnego na Światowym Festiwalu Architektonicznym. Dla mnie – ze względu na tę ścieżkę rowerową – pozostaje symbolem kopenhaskiego bzika rowerowego, od którego nazwę wziął nawet indeks, za pomocą mierzy się stopień przyjazności miast dla rowerzystów (i w którym od kilku lat Kopenhagę wyprzedza Amsterdam, zobaczcie tutaj). Ale to nie koniec.

Czytaj dalej

Zwykły wpis
MiASTA I TURYSTYKA, SEMINARIUM MIEJSKIE

Alternatywa przemysłowego dziedzictwa: cykl życia produktu turystycznego Katowic cz. 2

Filip Kortus | 24 lipca 2014

W pierwszym wpisie przedstawiłem trudny rozwój produktu turystycznego Katowic w warunkach gospodarki centralnie sterowanej. W tej części przedstawię drogę kreowania się produktu w warunkach gospodarki rynkowej i zupełnie nowych realiach turystyki w Polsce. Od 1995 roku dane dla miasta zestawiane są z danymi dla obszaru metropolitalnego. Jakie perspektywy rozwoju otwierają się przed Katowicami obecnie?

katowice2

Rozwój w warunkach gospodarki rynkowej

Jednym z impulsów dzięki którym udało się wejść Katowicom w fazę rozwoju, było utworzenie pod koniec fazy wprowadzenia, w roku 1993 Śląskiego Oddziału Izby Turystyki, który od tego czasu starał się wykreować produkt turystyczny regionu, a także samych Katowic. Liczba hoteli w latach 1995-2012 dla miasta Katowice wzrosła tylko o 3 obiekty. Średniookresowe tempo zmian tego wskaźnika wyniosło zaledwie 2%. Pomimo iż wskaźniki podażowe w roku 1995 nie wykazywały jeszcze wzrostu, to wzrastające zainteresowanie turystów usługami noclegowymi zapewniło miastu wejście w fazę rozwoju. W roku 1995 ogólna liczba korzystających z noclegów wzrosła o 17 568 osób, a z samych hoteli o 26 038. Nastąpił również duży wzrost korzystających z usług turystów zagranicznych, z hoteli skorzystała o 42% większa liczba cudzoziemców niż w roku ubiegłym, a ogólna liczba zagranicznych korzystających wzrosła o 39%.

katowice1

Liczba hoteli w latach 1995-2012 na terenie obszaru metropolitalnego wzrosła dwukrotnie: z 28 do 56, natomiast średniookresowe tempo zmian dla liczby udzielonych noclegów w hotelach dla lat 1997-2012 wyniosło 1%. Tendencja wzrostowa obu wskaźników została zatrzymana kryzysem gospodarczym w 1999 roku, którego głównym powodem były drastyczne podwyżki ceny paliw na rynkach światowych. Liczba noclegów udzielonych w hotelach metropolii w 1999 roku w stosunku do roku 1998 była o 34% niższa i wyniosła 455 480. Z kolei w roku 1998 hotele udzieliły 692 614 noclegów, z czego 41% było udzielonych turystom zagranicznym. Świadczy to o coraz bardziej rozpoznawalnym produkcie turystycznym Katowic, kreowanym także na potrzeby turystów zagranicznych przez Śląski Oddział Polskiej Izby Turystyki. W 2003 roku liczba hoteli wynosiła już 38 i metropolia Górnego Śląska dysponowała jednym hotelem więcej niż w roku 2000. Udzielono tego roku w hotelach 351 791 noclegów, z czego 34% turystom zagranicznym. Od listopada 2004 roku kreowaniem produktu turystycznego zajmuje się Śląska Organizacja Turystyczna. Nie dziwi zatem wzrost liczby udzielonych noclegów pomiędzy rokiem 2003 a 2004 o 25% dla metropolii i 21% dla jej stolicy. W kolejnym roku wyniósł on kolejne 29% dla całego obszaru i 28% dla Katowic. Średniookresowe tempo zmian tego wskaźnika w latach 2004-2012 zarówno dla Katowic, jak i obszaru metropolitalnego wynosi 9%. W roku 2005 powstaje „Raport o mieście”, w którym samorząd miasta podsumowuje obecną sytuację społeczno-gospodarczą i wskazuje kierunek zmian w strategii rozwoju do roku 2020. Władze konsultowały kierunek zmian z mieszkańcami, którzy je zaakceptowali, mimo iż oznaczało to dla nich wiele kolejnych lat uciążliwych remontów w centrum miasta. Rewitalizacja miasta stała się jednym z głównych celów na kolejne lata. Kolejne działania Śląskiej Organizacji Turystycznej, która w 2006 roku rozpoczęła certyfikowanie najlepszych produktów turystycznych w różnych formach oraz promowała region na coraz większej ilości targach krajowych i zagranicznych przyniosły bardzo dobre rezultaty. Liczba udzielonych noclegów w roku 2007 w hotelach Górnośląskiego Związku Metropolitalnego wyniosła 649 178, z czego 274 661 turystom zagranicznym, co stanowi do dzisiaj rekordową ilość. Największy odsetek noclegów udzielonych turystom zagranicznym osiągnięto w 2008 i wyniósł 44%. Był to rok, w którym rozwinął się kryzys gospodarczy na rynkach światowych, który jednak Polska gospodarka odczuła najbardziej w 2009 roku. Średniookresowe tempo zmian w latach 2009-2012 dla liczby hoteli obszaru metropolitalnego wzrosło do 8%. Największą liczbę udzielonych noclegów w samych Katowicach odnotowano jak dotąd w roku 2012 i wyniosła ona 370 628, z czego 35% z nich udzielono turystom zagranicznym.

Katowice dla odmiany

Regularność czynników, które mają wpływ na przebieg funkcji cyklu życia Katowic jako produktu turystycznego wskazuje na to, że stolica Górnego Śląska ma przed sobą jeszcze kilka lat fazy rozwoju dążącej do stabilizacji. Sytuacja makroekonomiczna Polski jako beneficjenta Funduszy Europejskich na lata 2014-2020 daje możliwość dokonywania dalszych inwestycji rewitalizacyjnych, prowadzących do poprawy wizerunku całego regionu, a także jakości życia w nim. Obecnie powstające parki biznesowe w Katowicach zapewnią popyt na usługi Międzynarodowego Centrum Kongresowego, które z kolei zapewni w kolejnych latach napływ dużej ilości turystów biznesowych, zarówno krajowych, jak i zagranicznych. Zostanie to zauważone przez rynek hotelarski, zwłaszcza przez międzynarodowe sieci hotelarskie, z których usług ten sektor turystów będzie korzystał w ciągu tygodnia pracy. Od strony rozrywkowej i kulturalnej stolica metropolii będzie tętnić życiem dzięki dużej ilości studentów oraz środowiska biznesowego, które będzie miało okazje spędzać wieczory w otoczeniu kultury offowej w dawnych budynkach przemysłowych, służących po rewitalizacji kulturze i alternatywnym festiwalom będących wizytówkami stolicy Górnego Śląska. Kolejne edycje festiwali Śląskie smaki oraz Industriady mają szansę przyciągać coraz większą liczbę turystów oraz propagować kulturę Górnego Śląska zwiększając popularność produktu turystycznego Katowic.

 

Źródło: Kortus F. (2014). Cykl życia Katowic jako produktu turystycznego. Praca licencjacka, seminarium „Turystyka miejska i biznesowa”, promotor: dr Piotr Zmyślony.

Zwykły wpis
MiASTA I TURYSTYKA, SEMINARIUM MIEJSKIE

Alternatywa przemysłowego dziedzictwa: cykl życia produktu turystycznego Katowic

Filip Kortus | 21 lipca 2014

Stolica Aglomeracji Górnośląskiej powstała dopiero w 1865 i od początku swojej historii główną rolę w jej rozwoju pełnił przemysł wydobywczy. Do lat 80-tych XX wieku następowała stopniowa degradacja terenu na rzecz przemysłu, która nie mogła być czynnikiem zachęcającym turystów do przyjazdu, a inwestorów do tworzenia dla nich infrastruktury. Zwłaszcza, że w okresie powojennym w Polsce nie było przecież wolnego rynku. Wprowadzenie gospodarki rynkowej, rewitalizacja zdegradowanych terenów, inwestycja w infrastrukturę i działania organizacji turystycznych doprowadziły Katowice do dynamicznej fazy rozwoju, która wkrótce może przejść w fazę konsolidacji.

W jaki sposób można dotrzeć do podobnych wniosków? Należy zapoznać się bliżej z teorią cyklu życia obszaru, w tym wypadku miasta, Richarda Butlera. Zasugerował on w swoich pracach, że obszar turystyczny przechodzi przez podobne fazy cyklu życia, co wprowadzony na rynek produkt w powszechnie znanej teorii z dziedziny marketingu. Wykres funkcji cyklu życia produktu udało się uzyskać dzięki wskaźnikom popytowym i podażowym przedstawionym na wykresach. W pierwszym artykule z serii zostanie przedstawiony rozwój turystyczny Katowic do końca fazy wprowadzenia.

Katowice znajdują się w miejscu o ogromnym potencjale gospodarczym. W promieniu 600 km znajduje się 6 stolic europejskich: Berlin, Praga, Wiedeń, Bratysława, Budapeszt i Warszawa. Położone są na trasie głównych tras Europy: korytarzy III i IV oraz szybkich kolei E30 oraz E65. Drogowa Trasa Średnicowa umożliwia szybki transport pomiędzy miastami metropolii, w których aż 76 linii autobusowych obsługuje po kilka gmin. Miasto zamieszkuje na co dzień 300 tysięcy mieszkańców, kształci rocznie 130 tysięcy studentów.

katowice2

Przemysłowa eksploracja Czytaj dalej

Zwykły wpis
SEMINARIUM MIEJSKIE

Seminarium: Rozwój systemów rowerów miejskich a turystyka – przykład Poznania

Patryk Binkowski | czerwiec 2013

W ostatnich latach zauważalny jest gwałtowny wzrost zainteresowania turystyką rowerową. Rower staje się środkiem transportu, który daje możliwość przemieszczania się pomiędzy miejscami ważnymi turystycznie, ale także pomiędzy instytucjami użytku publicznego czy ośrodkami kultury. Odnosząc to do Poznania, powstaje pytanie w jaki sposób rozwój Poznańskiego Roweru Miejskiego może przyczynić się jednocześnie do rozwoju transportu miejskiego oraz rozwoju turystyki miejskiej?

Poznański Rower Miejski nie posiada sieci z dużą ilością stacji i rowerów. Łączna liczba stacji wynosi 7, a liczba rowerów – 80. Stacje zlokalizowane są w ścisłym centrum co wyklucza możliwość wyjazdu do miejsc bardziej odległych od Starego Miasta. Mieszkańcy i turyści dzielnic takich jak Jeżyce, Grunwald, Górczyn, Winiary czy Piątkowo nie mają możliwości korzystania z usług Poznańskiego Roweru Miejskiego z powodu braku stacji rowerowych w obrębie tych dzielnic. Są więc zmuszeni do podróżowania autobusem czy tramwajem i w kolejnym etapie drogi mogą przesiąść się na rower. Jest to o tyle niewygodne, że taka osoba jest zmuszona płacić dwa razy za przejazd i komunikacją miejską i rowerem, lub w ogóle nie skorzysta z usług wypożyczalni rowerowej. Niezbędny jest zatem dynamiczny i ciągły rozwój Poznańskiego Roweru Miejskiego, który pozwoli na tworzenie stacji rowerowych zlokalizowanych w obrębie każdej z dzielnic miasta, w istotnych punktach przesiadkowych, miejscach użyteczności publicznej oraz miejsc ważnych kulturowo i turystycznie.

Celem roważań jest analiza rozwoju turystyki rowerowej pod względem jej wpływu na przestrzeń Poznania w formie sporządzenia projektu poszerzenia sieci Poznańskiego Roweru Miejskiego który równocześnie zwiększyłby potencjał obsługi lokalnej, jak i efektywniej obsługiwałby ruch turystyczny. Dzięki lokalizacji stacji rowerowych przy głównych zabytkach i atrakcjach turystycznych Poznania, turysta miałby możliwość bezpośredniego przemieszczania się pomiędzy nimi. Obecne stacje Poznańskiego Roweru Miejskiego zlokalizowane są w miejscach wzmożonego natężenia ruchu pieszych oraz przy obiektach rozpoznawalnych dla mieszkańców, jednak ich ilość występująca w centrum miasta nie jest wystarczająca. System Poznańskiego Roweru Miejskiego nie zaspokaja w pełni potrzeb użytkowników jako środka transportu miejskiego.  Czytaj dalej

Zwykły wpis
MiASTA I TURYSTYKA, PUBLIKACJE

Turystyka w aglomeracji poznańskiej [publikacja]

Michał Beim, Sylwia Bródka, Dorota Matuszewska, Jan Mazurczak, Ilona Potocka, Piotr Szmatuła, Piotr Zmyślony

Celem opracowania jest kompleksowa analiza stanu oraz perspektyw rozwoju turystyki w aglomeracji poznańskiej. W pracy po zaprezentowaniu teoretycznych podstaw problemu, dokonano rozpoznania i oceny walorów oraz zagospodarowania turystycznego Poznania i jego strefy podmiejskiej. Na tym tle przeprowadzono analizę ruchu turystycznego oraz wskazano pozycję aglomeracji poznańskiej na rynku turystycznym. Dało to podstawy do opracowania programu metropolitalnej oferty turystycznej na tym obszarze. Głównym jego zamierzeniem stała się koordynacja różnych działań i inicjatyw turystycznych podejmowanych w ramach aglomeracji. Do podstawowych działań służących realizacji programu zaliczono: zapewnienie komplementarności dób i usług turystycznych, tworzenie zintegrowanych produktów turystycznych (np: turystyki biznesowej, kulturowej, kwalifikowanej), budowę systemu informacji i promocji turystycznej oraz wspieranie współpracy instytucji i podmiotów odpowiedzialnych za rozwój turystyki.

Skład zespołu badawczego

Autorzy:
Michał Beim, Sylwia Bródka, Dorota Matuszewska, Ilona Potocka
(Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu);
Jan Mazurczak
(Poznańska Lokalna Organizacja Turystyczna);
Piotr Szmatuła,
Piotr Zmyślony
(Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu)

Redakcja naukowa:
Sylwia Bródka, Piotr Zmyślony


Bródka S., Zmyślony P., red. (2012). Turystyka w aglomeracji poznańskiejBiblioteka Aglomeracji Poznańskiej Nr 20, Centrum Badań Metropolitalnych UAM, Bogucki Wydawnictwo Naukowe, Poznań, 268 stron [PDF – pełne wydanie].

Zwykły wpis
MiASTA I TURYSTYKA, SEMINARIUM MIEJSKIE

Zachowania nabywcze i opinie gości hostelowych w Poznaniu

Agata Galant, Mateusz Kaszubski, Agnieszka Nowacka, Katarzyna Nowakowska, Dominik Przybylski, Agnieszka Sobkowska | maj 2009

Spośród gości poznańskich hosteli najliczniejszą grupę, bo ponad połowę stanowiły osoby w wieku 20-25 lat. Blisko połowa (46%) ankietowanych gościła w mieście po raz pierwszy (odsetek ten wśród gości zagranicznych wyniósł 79%). Największy odsetek respondentów (25%) przybył w celu zwiedzania, wypoczynku i rekreacji, a 25% respondentów wskazało motyw służbowy jako główną przyczynę wizyty w mieście.

Dla przyjezdnych krajowych Poznań znacznie częściej jest miejscem docelowym podróży (83%) aniżeli w przypadku gości zagranicznych (58%). Najwięcej gości hosteli odwiedziło Poznań wraz z grupą znajomych (41%). Większość respondentów (42%) przyjechała do Poznania na 2-3 dni robocze, 23% gości hostelowych spędziło w nim weekend, natomiast 15% z nich przybyło do miasta na jeden nocleg.

Najpopularniejszą formą aktywności turystycznej nocujących w poznańskich hostelach jest zwiedzanie miasta. W ten sposób swój czas wolny spędzało prawie 60% turystów. Ponad połowa odwiedzających deklarowała, że spacerowała bądź miała zamiar spacerować jego ulicami (54%), chodziła do restauracji czy kawiarni (54%) i brała udział w nocnym życiu Poznania (51%). Najczęściej odwiedzanymi miejscami w Poznaniu przez gości hostelowych są Stary Rynek (76% gości krajowych oraz 90% gości zagranicznych) oraz centrum handlowe Stary Browar (odpowiednio 53% i 37%).

Respondenci poproszeni o ocenę poszczególnych elementów oferty turystycznej Poznania najwyżej ocenili sklepy (4,07, przy czym ocena 5 była oceną maksymalną), bary i puby (4,04) oraz nocne życie i rozrywkę (4,02). Atmosfera miasta została oceniona średnio na poziomie 3,97. Zabytki i inne atrakcje zostały przez turystów bardziej docenione (3,95) niż imprezy kulturalne (3,78) oraz muzea i galerie (3,65). Wiele zastrzeżeń wśród badanych budziły publiczne toalety, które uzyskały najniższą ocenę 2,94.

Goście hostelowi postrzegają Poznań jako miasto jako: ani zbyt nowoczesne, ani zbyt tradycyjne (41%); raczej ciekawe (46%); przyjazne turystom (44%); ani zbyt drogie, ani zbyt tanie (42%); raczej rozrywkowe (40%); bardzo ładne (29%) i raczej ładne (42%); oraz ani zbyt biznesowe, ani zbyt kulturalne (52%).

Średnia ocena atrakcyjności turystycznej Poznania wyniosła 7,09 na 10-stopniowej skali. Oceny wystawione przez Polaków i przez obcokrajowców nieznacznie się różnią, przy czym ocena wystawiona przez Polaków jest wyższa (7,14) od oceny wystawionej przez obcokrajowców (7,02).

Ponad trzy czwarte ankietowanych (78%) stwierdziła, że jest zadowolona z pobytu, w tym bardzo zadowolonych było 32% badanych. Warto podkreślić, że jedynie 7% badanych udzieliło odpowiedzi negatywnej.

Aż 80% respondentów ma zamiar odwiedzić Poznań ponownie, z czego połowa zrobi to na pewno. Aż 89% respondentów odpowiedziało pozytywnie na pytanie, czy poleciliby przyjazd do Poznania znajomym i/lub rodzinie. Jedynie 7% udzieliło odpowiedzi przeciwnej.

Populacja badana: 502 osoby. Czas badania: 1 stycznia-31 marca 2009.

Zobacz: Dziennik Turystyczny.

Źródło: Badanie popytu turystycznego gości obiektów hostelowych w Poznaniu, autorzy: Agata Galant, Mateusz Kaszubski, Agnieszka Nowacka, Katarzyna Nowakowska, Dominik Przybylski, Agnieszka Sobkowska. Seminarium dyplomowe Rozwój turystyki w mieście na przykładzie Poznania i innych miast Polski – aspekty taktyczne i strategiczne, promotor: dr Piotr Zmyślony

Zwykły wpis