Lokalne kluby ambasadorów na rynku spotkań skupiają specjalistów oraz podmioty zainteresowane organizacją spotkań i wydarzeń biznesowych w wybranej lokalizacji. Przypadek Edynburga pokazuje, że grona te mogą także stanowić silną grupę wsparcia w procesie legitymizacji działania convention bureau. Czytaj dalej
Piotr Zmyślony, Joanna Kowalczyk-Anioł, „International Journal of Tourism Cities”.
Abstract
Purpose: The purpose of this paper is twofold: first, to analyze the phenomenon of urban tourism hypertrophy (UTH) in the context of the process of tourism-related social conflicts formation; and second, to discuss the extent to which destination management organizations (DMOs) are prepared to take responsibilities and actions undertaken in this process.
Design/methodology/approach: The paper adopts conflict management (CM) theory as a framework for discussing UTH within the city context. The paper then analyzes the empirical example of social conflict in Kraków (Poland) to assess the predispositions of key institutions engaged in destination governance to lead CM process triggered by UTH. The Circle of Conflict approach proposed by C. Moore (The Mediation Process: Practical Strategies for Resolving Conflict, Jossey Bass, San Francisco, CA, 2014) is utilized as the main application method.
Findings: The study shows that DMO is the most appropriate entity to deal with UTH as a conflict manager; however, it has insufficient resources to fulfill all requirements relating to that role. Therefore, the range of responsibilities and roles of the contemporary DMOs should be completed with CM as the permanent task during UTH crisis. Czytaj dalej
In historical cities, there is a growing problem related to uncontrolled and unsustainable tourism development. The tourism offer is based on cultural heritage, which is a resource whose marketing value depends on its protection against degradation resulting from increased tourist traffic. This paradox related to tourism management in historical cities gains an additional meaning in the context of the change in tourism supply resulting from globalisation. A dense network of hotels in the historical ur- ban fabric has recently been supplemented by hostels and apartments rented via online peer- to-peer platforms. The long-term effect of touristification of historical cities is their residential and commercial gentrification, which results in the gradual outflow of the previous residents, who are economically and socially pushed out of attractive historical districts. This process leads to conflicts between the residents and the tourists. In Venice, Barcelona, Dubrovnik, Lisbon or Amsterdam, the residents organise street protests, happenings, and blockades of transport routes. Hence the question: what role should Destination Management Organisation (DMO) play in the face of overtourism? Are the contemporary DMOs feel up to the challenge and what measures do they take or should they take to ensure that tourism development is as conflict free as possible? Czytaj dalej
Streszczenie: Celem artykułu jest przedstawienie argumentów uzasadniających potrzebę utwo- rzenia metropolitalnych organizacji turystycznych o specjalnym statusie organizacji odpowie- dzialnych za promocję i rozwój turystyki w Polsce. Należą do nich: zależność rozwoju turystyki od innych funkcji społeczno-gospodarczych miasta, natura turystyki wielkomiejskiej, szeroki zakres zadań miejskich organizacji turystycznych, korporacyjny styl zarządzania, działalność convention bureau, orientacja międzynarodowa w planowaniu rozwoju, powszechne funkcjonowanie miejskich organizacji turystycznych w praktyce w Europie oraz trudności w ich bieżącym funk- cjonowaniu w polskich warunkach organizacyjno-prawnych. Czytaj dalej
Osoby zainteresowane pełną wersją raportu proszę o kontakt: natalia.latuszek(@)ue.poznan.pl
Przykład programowania strategicznego agencji London & Parters pozwala sformułować dwa wnioski. Po pierwsze, im większe miasto, tym bardziej w tworzeniu przewagi konkurencyjnej istotna jest turystyka biznesowa, a nie turystyka czasu wolnego, natomiast DMO zmienia się w convention bureau z elementami turystyki kulturowej i rozrywkowej. Po drugie, im większe miasto, tym bardziej cele rozwoju turystyki oraz branży spotkań nie powinny skupiać się na tych dwóch obszarach, ale wpisywać się w całościową strategię miasta. Aby z tych dwóch wniosków uczynić praktykę, potrzebne jest jednak nieskrępowane działanie, czyli niezależność instytucjonalna DMO. Czytaj dalej
Z przeglądu literatury z zakresu systemów organizacyjnych turystyki na szczeblu regionalno-lokalnym w państwach Unii Europejskiej wynika, że najczęściej obowiązującym rozwiązaniem jest model dwuszczeblowy, zakładający funkcjonowanie organizacji regionalnych (przy czym może on mieć także charakter sub-regionalny) oraz lokalny.
W żadnym państwie nie występuje specjalny, odrębny rodzaj miejskiej lub metropolitalnej organizacji turystycznej, jednak w większości z nich miejskie DMO funkcjonują w praktyce. Wyjątek stanowią państwa małe oraz te, w których nie wprowadzono formalnych uregulowań systemowych. W niemal wszystkich państwach funkcjonują stoliczne DMO, przy czym ich status – wynikający ze sposobu finansowania oraz zakresu przestrzennego działania – jest zróżnicowany. W 26% stolic funkcjonują DMO finansowane oraz funkcjonujące w zakresie lokalnym, natomiast w 22% w zakresie regionalnym. W jednej trzeciej państw zarządzanie turystyką jest finansowane lub współfinansowane z budżetów centralnych, mają one zatem specjalny status, otwierający potencjalnie drogę do ewentualnego statusu metropolitalnych DMO. Czytaj dalej
tourism in the city 