Piotr Zmyślony | 17 czerwca 2016
Amsterdam jest pierwszym na świecie miastem, które będzie miało burmistrza rowerowego. Jego wybór nastąpi w sposób łączący głosowanie publiczne i postępowanie konkursowe. To czyste governance w praktyce.
Osoba piastująca „urząd” burmistrza rowerowego będzie miała sporo ról do wypełnienia. Po pierwsze, będzie moderatorem dyskusji między władzami miasta a organizacjami rowerowymi oraz wszystkim instytucjami i osobami zainteresowanymi nowymi rozwiązaniami, które wprowadza się w mieście na potrzeby rowerzystów. Dlatego będzie działał w sferze non-profit, aby reprezentować wszystkich interesariuszy polityki rowerowej miasta. Wiadomo, że w sferze NGO-sów o konflikty i różnice zdań nie jest trudno, mimo że wszyscy chcą, by było lepiej. Aby zachować jego niezależność, „urząd” będzie finansowany częściowo z grantów publicznych, a częściowo poprzez prywatny sponsoring.
Piotr Zmyślony | 29 maja 2016
Interdyscyplinarna natura turystyki sprawia, że planowanie i zarządzanie turystyką w dużych miastach staje się skomplikowanym wyzwaniem. Ponadto wraz ze wzrostem tych miast pojawiają się nowe aspekty i wyzwania rozwojowe. Dlatego od dawna wielu specjalistów zajmujących się turystyką miejską (urban tourism) koncentrowało swoje badania na dużych miastach. Dopiero w ostatnich kilku latach w literaturze anglojęzycznej ugruntowało się pojęcie city tourism, które można przetłumaczyć jako turystykę wielkomiejską.
Turystyka wielkomiejska nie stanowi równorzędnej kategorii do turystyki w mieście, należy ją raczej traktować jako typ turystyki miejskiej wyróżniony lub dookreślony na podstawie kryterium wielkości ośrodka. Nie jest to jedyny atrybut turystyki wielkomiejskiej, warto więc wymienić je wszystkie.
Piotr Zmyślony | 15 maja 2016
Twórz kontent, nie kopiuj! Kreowanie autorskiej treści w internecie nie boli, a może być fajnym zajęciem. No i daje satysfakcję, mimo że pracy jest przy tym wiele. To wszystko widzę, jak czytam blogi prowadzone przez studentów kierunku Gospodarka Turystyczna prowadzonym na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu. To już drugi rok, gdy zajęcia Przedsiębiorczość elektroniczna w turystyce przenikają na platformę wordpress. To jeden z warunków zaliczenia, ale okazuje się, że blogi są trwalsze niż jeden semestr.
Wróćmy do przesłania. To czuje każdy, kto zagląda do mediów społecznościowych – narastające zjawisko bicia piany treściwej, czyli irytującego i masowego udostępniania i kopiowania już wyprodukowanych tekstów. Najczęściej posty-klony wrzucane są bez żadnego komentarza lub z przepisanymi zdaniami z pierwotnego artykułu, do którego odsyłają. Nie trzeba się znać, nie trzeba mieć własnego zdania, wystarczy udawać. Po paru razach czytelnik zdaje sobie sprawę, że po drugiej stronie linku siedzi nie twórca wiedzy, ale taki sam jej odbiorca, równie zainteresowany tematem i zaglądający na te same strony, ale nietworzący wartości dodanej. Takie pseudostrony i blogi są po prostu nudne.
Tu jest inaczej. Czytaj dalej
Piotr Zmyślony
Siłę i trwałość struktur powiązań w turystyce – niezależnie od tego, czy są to lokalne lub regionalne organizacje turystyczne, klastry turystyczne czy inne stowarzyszenia lub związki – tworzy w pierwszym rzędzie intensywność relacji występujących między podmiotami członkowskimi, nie zaś formalne stanowiska oraz administracyjne „umocowanie” danej organizacji. Współpraca jest jednym z działań będących wynikiem relacji sieciowych, mających trwalszy charakter od incydentalnych bądź krótkotrwałych interakcji. O wiele łatwiej powołać LOT, klaster lub stowarzyszenie oraz powołać zarząd i różnego rodzaju komisje, niż utrzymać w aktywności taką organizację w dłuższym okresie, a co dopiero zapewnić jej rozwój. Turystyka jest działalnością ponadbranżową, a nawet ponadsektorową, co sprawia, że relacje między różnorodnymi podmiotami są sporym wyzwaniem. Jest to jednak przede wszystkim wyzwanie o charakterze pozytywnym, wyzwalające przewagę konkurencyjną wynikającą ze współdziałania (cooperative advantage).
Dziedzic, E., red. (2015). Badania konsumentów usług turystycznych w regionach, Polska Organizacja Turystyczna, Warszawa, 198 stron [PDF].
Autorzy rozdziałów: Teresa Buczak (1,2,3,7,10), Ewa Dziedzic (2,3,4,8), Hubert Gonera (6), Wacława Kraśniewska (3), Teresa Skalska (2,3,5), Ewa Szafrańska (4), Bogdan Włodarczyk (2,3,4,9), Dorota Zientalska (1,7), Piotr Zmyślony (2,3,6), Joanna Węglarczyk (Terminologia).
Skuteczne wspieranie rozwoju turystyki w warunkach konkurencyjnej gospodarki wymaga znajomości oczekiwań, opinii i zachowań uczestników ruchu turystycznego. Badania w tym zakresie mogą być prowadzone przez różne podmioty na poziomie jednostek terytorialnych (krajów, regionów, miejscowości) lub przez przedsiębiorstwa. Celem niniejszej publikacji jest przedstawienie rozwiązań pomocnych w przezwyciężeniu istniejących braków i poprawie efektywności inicjatyw badawczych podejmowanych przez poszczególne jednostki terytorialne. W opracowaniu zaproponowano klasyfikacje, metody i rozwiązania organizacyjne, które winny ułatwić porównywanie wyników badań oraz przyczynić się do wzbogacenia stanu wiedzy na temat wielorakich aspektów turystyki w ujęciu przestrzennym. Za priorytetowe uznano zbieranie informacji na poziomie regionów pokrywających się terytorialnie z województwami. Opracowanie ma w dużym stopniu charakter praktyczny – skoncentrowano się na wskazaniu, jak organizować badania konsumentów usług turystycznych w zależności od rodzaju problemu będącego przedmiotem zainteresowania.
Każdy z nas tak miał – siedząc na plaży, patrząc prosto na morze, zastanawialiśmy się, co jest dokładnie na przeciwległym brzegu, lub gdzie byśmy dopłynęli, gdybyśmy płynęli cały czas przed siebie. Andy Woodruff – który sprawdził, i to dokładnie, bo jest multimedialnym kartografem, gdzie byśmy dopłynęli płynąc na wprost, albo na co patrzymy, stojąc na plaży prostopadle do brzegu. Skupił się na razie na wybrzeżach oceanów i stworzył globalne mapy gapienia się w morza i oceany kreśląc linie, biorąc oczywiście pod uwagę krzywizny ziemi i ukształtowanie terenu.
tourism in the city 